learning takes a lifetime

Aan tafel!

Zoals ik eerder schreef, ik ben niet bepaald een moeder die ‘chips’ zegt. In tegendeel, ik zal  eens opbiechten wat mijn familie en vrienden allang weten. Ik heb een kort lontje en soms schreeuw ik best hard tegen mijn kinderen. Daar ben ik niet trots op. Het is een van mijn minder toffe eigenschappen, maar goed, ik ben nou eenmaal begonnen met bloggen en vind dat ik daar dan ook eerlijk over moet zijn. Voor iedereen die nog denkt dat ‘Mies Perfect’ over de ‘Perfecte Mies’ gaat. Dat zou lekker saai worden. 

Goed, ik dwaal af. Ik ontplof dus wel eens. 

Op donderdagmiddag bijvoorbeeld, als ik alle kinderen heb opgehaald van de opvang, crèche, vriendinnetje en daarna nog een pizza biologisch-verantwoorde-verse-maaltijd in elkaar heb gedraaid, lijk ik alleen nog maar te kunnen snauwen. Als ik om vijf voor zes een appje van Bart krijg met tekst: ‘ik kom iets later’, terwijl ik op het punt sta het avondeten op tafel te zetten, ben ik er echt helemaal klaar mee.

Ik heb dus gekookt, kinderen zitten aan tafel, bordjes met eten opgeschept, vlees gesneden (voor degenen die dat niet zelf kunnen), bekertjes water ingeschonken en als ik dan zelf eindelijk een hap wil nemen gebeurt er dit: 

‘MAMA, mag ik ketchup? MAMA, ik moet plassen, MAMA, kun je nog een glas water voor me pakken? MAMA, MAMA, MAHAMAAAA!’

‘NEE! *#@^!& MAMA MOET OOK EVEN ETEN! KUNNEN JULLIE *&^$# NIET EVEN IETS VOOR JEZELF DOEN?!’

Voordat ik mijn bord leeg heb zijn alle andere bordjes leeg en begint het gestuiter zich te herhalen, ‘MAMA, mag ik een toetje? MAMA mag ik van tafel?’ Wat weer nieuwe irritatie opwekt bij ondergetekende.

Dat moest maar eens afgelopen zijn. Ik dacht: ‘Hoe kan ik het nou een beetje leuker maken?’ Ik ben tenslotte naast die loserige-schreeuw-moeder, ook nog die creatieve-spelletjes-bedenkende-cios-moeder.’

Er zijn momenten waarop een goed glas wijn me heel erg helpt, dan kan ik alles relativeren en ben ik heel relaxed. Soms werkt dat helemaal niet en dus heb ik nog iets anders bedacht om de boel een beetje gezellig te houden. Twee vragen die je aan je kinderen kunt stellen waar ze wel even mee bezig zijn.

1. Vertel iets grappigs en als ik moet lachen mag je van tafel.
Anna vertelt de meest saaie moppen in de omgekeerde volgorde. Ik vraag vervolgens met een stalen gezicht: ‘Zie je me lachen? Nee? Probeer het nog maar een keer.’ Na twee of drie keer dezelfde mop in een andere volgorde wordt het echt hilarisch, kan ik geen lach meer onderdrukken en mag ze van tafel. Vervolgens is Julia aan de beurt die inmiddels steeds beter wordt in het vertellen van grappige verhalen. 

2. Raad de ingrediënten.
We eten pasta met broccoli (of iets anders met veel verschillende bestanddelen). Noem om de beurt een ingrediënt. Wie er het eerst vijf goed heeft mag van tafel. Leuke bijkomstigheid is dat Julia en Anna opnieuw gaan proeven om te ontdekken of er nog iets inzit wat ze nog niet hadden herkend. Peper en zout tellen gewoon mee, de jongste mag beginnen.

Ziezo, lekker verantwoord en het is bij ons aan tafel een groot succes. Voel ik me ook wat minder schuldig als ik toch nog eens uit de bocht vlieg. 








Reader Comments

  1. Mies, hilarisch! En ik moet de moeder nog tegenkomen die anders is dan jij hoor. Dus val jezelf niet te hard. Allebei een drukke baan en drie kinderen is echt geen makkie! Vind je oplossingem buitengewoon creatief. Leuk hoor, je blogs! Zo hoor ik nog eens iets en leer ik je beter kennen! Jullie doen het goed met de dochters, want ze zijn heel gezellig als ze bij ons zijn en luisteren (doorgaans!) goed en dat is wel jullie verdienste! Hou vol dus! xxxxxxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.