learning takes a lifetime

Vreemd gemis en ik mag er niet om huilen

Bloemen kregen we, van mijn moeder, van Bart’s moeder en van Jeroen. Er kwamen kaarten, van vrienden, van een lieve collega, van oma’s en opa. Mark, de broer van Bart, stuurde een pakket met oesters, krab en Hollandse garnalen. We smulden als vorsten. Een buurvrouw uit de flat vroeg hoe het met ons ging. Ze bood geld voor boodschappen als we het niet meer zouden redden. Vrienden en familie lieten weten ons financieel te kunnen steunen als dat nodig was. Van lieve buren uit de straat mag ik van hun huis gebruikmaken om te werken als het bij ons te…Continue Reading

Hang dan de vlag maar uit

Nadat bekend werd dat Koningsdag verruild zou worden door (in ons geval) BalKoningsdag bedacht ik dat het tijd werd om een Nederlandse vlag aan te schaffen om zo de oranje-beleving toch een beetje in huis te halen. Op de een of andere manier voel ik me sinds de intelligente-lockdown meer dan ooit betrokken bij mijn land en ik heb sterk de behoefte dat te uiten. Op de negende verdieping van onze flat is het best een uitdaging een vlaggenstokhouder te bevestigen aan de buitenmuur. Ik vraag mijn goede vriend Anton of hij mogelijkheden ziet om aan ons balkon te komen…Continue Reading

Publicatiecrisis

Afgelopen maandag schreef ik over boodschappen doen, sporten en de vlag uithangen. Ik had mezelf de opdracht gegeven om wekelijks een ervaring uit mijn leven te delen. Dit stuk was echter zo beroerd opgebouwd en bovendien ernstig onsamenhangend dat ik het niet heb gepubliceerd. Het was als een diner dat bestaat uit chocolademousse, sushi en Indiase curry. Afzonderlijk zeer smakelijk maar niet aan te raden om dit achter elkaar op te eten. In de week daarvoor kreeg ik van drie verschillende mensen, die elkaar voor zover ik weet onbekend zijn, de tip om mijn verhalen te bundelen. ‘Jouw verhalen verdienen…Continue Reading

Het einde van tradities en een nieuw begin

Gisteren vierden we de vierde editie van ons Chique Diner op Zondag. Op mijn verzoek aten we poké bowl, een Hawaiiaans gerecht met rijst, vis en groenten. Ik at het bij een vriendin toen we nog gewoon tegen elkaar aan konden hangen met een fles wijn. ‘Je kunt er echt alles indoen wat je wilt,’ zei ze. Dat leek me een eenvoudige opdracht. Pompoen en bloemkool roosteren, snijden van; avocado, feta, komkommer, radijsjes, zalm, kip, wortel, paprika en ui. Van die pompoen had ik de helft over en er lag nog een courgette en een prei die op moesten dus…Continue Reading

Quarantaine, de tussenstand

Drie weken thuis met drie kinderen en zo goed als zonder man. Dat laatste is op zich positief want het betekent dat de man werk heeft en dat er geld binnenkomt maar het betekent ook dat ik nu juf, moeder, schoonmaker, werknemer, kok en de manager van het hele zooitje ben. Het is wat veel en ik raak ervan in de war. Zo legde ik afgelopen donderdag tijdens een Zoom-gesprek aan een collega uit hoe je van papier een tulp kunt vouwen en vroeg ik aan mijn dochter van vijf of ze even de notulen van de vergadering wilde uitwerken.…Continue Reading

Alleen de vogels

Zeven uur ‘s ochtends. Ik word wakker. Vanuit het raam zie ik de ooievaars boven betondorp zweven. De zon schreeuwt de verstopte jonge blaadjes uit de takken van de bomen. De natuur heeft weer eens niets in de gaten terwijl de mensen hun dagen doorbrengen met (thuis)werken, huiswerkbegeleiding en nieuws volgen over het ‘schijtvirus’ (zoals Anna het noemt). We zitten nu twee weken zo-goed-als binnen. Waar ik de eerste week nog als een eekhoorn die in het bos nootjes voor de winter verzamelt rondrende kan ik mezelf nu beter omschrijven als een leeuw die rustig observeert en alleen het hoogstnoodzakelijke…Continue Reading

Corona, Mies maak er iets van!

Zo zat ik met vrienden in het pittoreske dorpje Oz en Oisans in de bergen in Frankrijk en zo zat ik met mijn gezin geïsoleerd in onze flat in Amsterdam. We hadden geluk, of intuïtie. Ik denk allebei. De regen in het ski-gebied hielp ons het dorp uit en de berichten over de meer-dan-een-gewone-griep duwden ons nog wat harder de berg af. De overnachting op de terugweg slaan we over. In de auto luisteren we naar de radio. Berichten over de sluiting van scholen, restaurants en openbare gelegenheden in veel Europese landen. Exact een week geleden zaten we in het…Continue Reading

Skiën en de kramp van de onderwijsinspectie

Het was alsof ik een visum moest aanvragen voor een houseparty in Noord-Korea. Oma’s ingeschakeld om op de kinderen te passen, vriend Joost staat stand-by, overzicht gemaakt met adressen, schooltijden en telefoonnummers. Mails gestuurd naar juffen en naschoolse opvang.  De dag voor we naar Frankrijk vertrekken check ik alles nog een keer en ik zie op de kalender dat ik me ongelofelijk heb vergist. De studiedag op de basisschool, een vrije dag voor de kinderen, is niet op maandag 9 maart maar op donderdag 9 april.  Ik kan twee dingen doen, liegen en Anna en Lina ziek melden op maandag…Continue Reading

Vijf minuten auditie

‘Jij moet de deeltijd-opleiding Kleinkunst gaan doen!’, riep Liekje. Eind 2018 volgde ik bij haar een workshop. Persoonlijke ontwikkeling met als middel; het zingen van een lied. Daarna kon ik me nauwelijks voorstellen dat ik het ooit niet durfde. Zingen. Hardop. Waar mensen bij zijn. Op de fiets. In het trappenhuis. In de supermarkt. Liekje’s opmerking zette me aan het denken. Ik surf over de webpagina van Selma Susanna. Studie Kleinkunst. Deeltijdopleiding, geen leeftijdsgrens, wel auditie. Auditie?! Dat durf ik nog niet. Het is te vroeg. Al voelt het tegelijkertijd als veel te laat zo op de helft van mijn…Continue Reading

Runderbot uit Nieuw-Zeeland en een dikke wang.

Aan de ontbijttafel vertel ik dat ik een schroefje in mijn kaak krijg vandaag. Over een paar maanden komt daar een porseleinen kies op. De kleuter is benieuwd of de tandarts een echte boor gebruikt. Als ik uitleg dat het waarschijnlijk wel zoiets is maar dan heel klein kijkt ze aandachtig naar me, ze fronst en zegt dan licht geïrriteerd: ‘JA! Mag ik dan nu de hagelslag?’ Tien jaar geleden kreeg ik pijn in mijn kies. Linksboven, de één-na-achterste. De vulling die erin zat was niet goed, er kwam een noodvulling, ook niet goed, en toen was er nog maar…Continue Reading