learning takes a lifetime

Leren leren

Toen ze in september voor het eerst alleen, dwars door Amsterdam, naar de middelbare school fietste had ik wat vragen. Zou ze snel vriendinnen maken? Wat voor kinderen zouden dat zijn? Zou zij het spannend vinden om door de stad te fietsen? Zou ze het leuk vinden om nieuwe dingen te leren? Zou ze braaf haar huiswerk gaan maken? Acht maanden later weet ik dat ik me vooral om dat laatste moet bekommeren. Of juist niet, want alle bemoeienis wekt irritatie op, niet alleen bij de puber. Binnen een maand had ze een handvol nieuwe vriendinnen, ze riep trots dat…Continue Reading

Zonder zijwieltjes

Het begint bij de geboorte. Letterlijk. Loslaten. Gevolgd door vele momenten waarop een kind iets zelf kan en jou een stukje minder nodig heeft. Bij Julia zaten we er bovenop, wilden geen moment missen en waren soms totaal in paniek¬†lichtelijk bezorgd of het wel goed zou komen. Ze liep kort voor haar tweede zomer door de achtertuin. Anna hielp ons ontdekken dat elk kind uniek is en wandelde na elf maanden de gang in. Lina bevestigde de onvoorspelbaarheid van ontwikkeling en stond iets na haar eerste verjaardag op twee benen. Bij jongens zal het wel weer anders zijn. Ik weet…Continue Reading

Tuurlijk, lekker fietsen met je apparaat!

Alsof je een zelfsturend voertuig de weg op stuurt dat nul rekening houdt met onverwachte bewegingen en zich alleen maar concentreert op de grote lijnen. Alsof het code-rood-mistig is en je gaat met de gemiddelde snelheid van Max Verstappen door de bocht. Alsof je oogsterkte min tien is, je staat op De Dam, en je bril ligt op het nachtkastje.   Ik fiets gemiddeld zestig kilometer per week door Amsterdam. Met stijgende verbazing zie ik steeds meer mensen onafscheidelijk van hun rechthoekige apparaat door de spits ploeteren. Muziek luisteren, bellen en zelfs appjes versturen. Een acrobatisch hoogstandje in de samenwerking…Continue Reading