learning takes a lifetime

Waarom ik naar Berlijn ging en wat ik daar deed.

Donderdag vertrok ik naar Berlijn. In mijn eentje. Helemaal alleen. Zonder iemand erbij.   Het weekend van zeven tot en met tien september stond al sinds een half jaar geblokt in mijn agenda voor iets totaal anders dan een bezoek aan de Duitse hoofdstad, namelijk het immer knusse Permanent Beta Festival in de Drentse bossen.   Dat heerlijke, creatieve, lieve, gekke, mooie feestje in het bos waar ik me de afgelopen vijf jaar zo thuis voelde. Ik ging er niet heen. Niet omdat ik daar niet wilde zijn maar omdat ik ergens anders moest zijn. Ik zocht een andere omgeving.…Continue Reading

Vakantie? Ammehoela!

Terwijl Bart nog een weekje doorploetert aan het televisieprogramma ‘Models in Paris’ richt ik me op de voorbereidingen van onze vakantie in een ander deel van Frankrijk.   Anna en Lina logeren een paar nachtjes bij oma Klaasje. Dat scheelt, want poeh hé, wat moet er veel gebeuren. Een nieuw ruitje in Julia’s telefoon laten zetten (even op de fiets naar de Van Woustraat), een goede thermoskan kopen (even doorfietsen naar de Overtoom) het huis schoonmaken, tassen inpakken, broodjes smeren voor onderweg, én… én… STOP!   Ik merk dat ik doodop ben. De afgelopen maanden probeerde ik wanhopig een paar uur…Continue Reading

Ibiza

Tijdens het zwembaduitstapje naar Zandvoort zei Julia: ‘Mam, gaan we nog een keer naar Ibiza?’.   Ja, Ibiza, daar wil ik ook graag weer eens zijn. Beetje vreemd verhaal, hoe we daar ooit terecht kwamen.   Op een dag, begin 2009, we woonden nog in ons poppenhuisje van 56 m2 in de Transvaalstraat, ging de bel. Er stond een behoorlijk indrukwekkend personage voor de deur, een knappe, donkere man van ongeveer twee meter met één meter lang donker golvend haar. WoW!   Het bleek Diego te zijn, een jeugdvriend van Bart. Diego, geboren in Colombia, zat  bij Bart op de basisschool in…Continue Reading