learning takes a lifetime

Een lesje in loslaten

Het weekend in de week voor de herfstvakantie zet ik er een tandje bij. Lina heeft zwemles en twee verjaardagsfeestjes, Anna gaat naar free-run en Bart neemt een tennisles. Het ‘bedrijf’ Witkamp draait op rolletjes. We verheugen ons op het vooruitzicht van vrije tijd want we mogen in het huis van de verloofde van mijn moeder. Hij heeft een prachtig appartement in Scheveningen óp de boulevard. Na mijn studiedag op maandag heb ik ’s avonds repetitie met Hans voor een optreden in de Open Bac. Dinsdag krijg ik presentatiecoaching van Liekje. Het schema loopt door met afspraken maar omdat Bart…Continue Reading

Bayerische Motoren Werke

De historie van auto’s in mijn bezit begon op mijn achttiende met een Honda-civic. Een rode 1.6i wat voor mij een kleur, een getal en een letter betekende. Het was de auto van mijn toenmalige vriendje maar omdat hij nog geen rijbewijs had (en ik wel) moest hij op mijn naam komen te staan. Daarna volgden veel andere auto’s waarvan ik het merk, laat staan het model nog kan herinneren. Ik vond het niet zo boeiend, als het maar reed. Pas toen ik zwanger was stelde ik eisen. Een vijfdeurs, ik ga toch niet met die maxi-cosi via de dubbel-geklapte…Continue Reading

Het komt goed

Tijdens de periode van de intelligente lockdown fiets ik bij uitzondering door de stille straten van Amsterdam om rustig een dag op kantoor te werken. Onderweg roepen de reclameborden tevergeefs dat we naar nieuwe theatervoorstellingen moeten gaan. Iets in DeLaMar, iets in de Kleine Komedie en iets in Carré. Als ik enkele weken later opnieuw langs de borden rijd is er slechts een licht gefluister hoorbaar. De kleuren zijn vervaagd en het papier laat langzaam los. Het lijken affiches uit een ver verleden. Sommige posters zijn vervangen door kreten zonder duidelijke afzender. Houd Vol! Let Een Beetje Op Elkaar of…Continue Reading

Lasergame in het zwembad en zonsopkomst aan zee

Terwijl de puber nog volledig online studeerde mochten Anna en Lina twee dagen per week naar school. Na drie effectieve in-de-klas dagen was het echter alweer hemelvaart en voor het gemak ging daarom op vrijdag de les niet door. Mijn werk ging wel door en dus bevond ik mezelf weer vriendelijk lachend naar collega’s op het scherm terwijl ik de mute-knop vasthield en met een stalen gezicht als een soort buikspreker instructies blafte naar de kinderen dat ze STIL moesten zijn. Julia gunde zichzelf wat vakantie en ging drie dagen naar Bakkum met haar beste vriendin en haar ouders. En…Continue Reading

Vreemd gemis en ik mag er niet om huilen

Bloemen kregen we, van mijn moeder, van Bart’s moeder en van Jeroen. Er kwamen kaarten, van vrienden, van een lieve collega, van oma’s en opa. Mark, de broer van Bart, stuurde een pakket met oesters, krab en Hollandse garnalen. We smulden als vorsten. Een buurvrouw uit de flat vroeg hoe het met ons ging. Ze bood geld voor boodschappen als we het niet meer zouden redden. Vrienden en familie lieten weten ons financieel te kunnen steunen als dat nodig was. Van lieve buren uit de straat mag ik van hun huis gebruikmaken om te werken als het bij ons te…Continue Reading

Het einde van tradities en een nieuw begin

Gisteren vierden we de vierde editie van ons Chique Diner op Zondag. Op mijn verzoek aten we poké bowl, een Hawaiiaans gerecht met rijst, vis en groenten. Ik at het bij een vriendin toen we nog gewoon tegen elkaar aan konden hangen met een fles wijn. ‘Je kunt er echt alles indoen wat je wilt,’ zei ze. Dat leek me een eenvoudige opdracht. Pompoen en bloemkool roosteren, snijden van; avocado, feta, komkommer, radijsjes, zalm, kip, wortel, paprika en ui. Van die pompoen had ik de helft over en er lag nog een courgette en een prei die op moesten dus…Continue Reading

Alleen de vogels

Zeven uur ’s ochtends. Ik word wakker. Vanuit het raam zie ik de ooievaars boven betondorp zweven. De zon schreeuwt de verstopte jonge blaadjes uit de takken van de bomen. De natuur heeft weer eens niets in de gaten terwijl de mensen hun dagen doorbrengen met (thuis)werken, huiswerkbegeleiding en nieuws volgen over het ‘schijtvirus’ (zoals Anna het noemt). We zitten nu twee weken zo-goed-als binnen. Waar ik de eerste week nog als een eekhoorn die in het bos nootjes voor de winter verzamelt rondrende kan ik mezelf nu beter omschrijven als een leeuw die rustig observeert en alleen het hoogstnoodzakelijke…Continue Reading

Vijf minuten auditie

‘Jij moet de deeltijd-opleiding Kleinkunst gaan doen!’, riep Liekje. Eind 2018 volgde ik bij haar een workshop. Persoonlijke ontwikkeling met als middel; het zingen van een lied. Daarna kon ik me nauwelijks voorstellen dat ik het ooit niet durfde. Zingen. Hardop. Waar mensen bij zijn. Op de fiets. In het trappenhuis. In de supermarkt. Liekje’s opmerking zette me aan het denken. Ik surf over de webpagina van Selma Susanna. Studie Kleinkunst. Deeltijdopleiding, geen leeftijdsgrens, wel auditie. Auditie?! Dat durf ik nog niet. Het is te vroeg. Al voelt het tegelijkertijd als veel te laat zo op de helft van mijn…Continue Reading

Een laatste potje schaak met opa

We vertelden het slechte nieuws niet meteen aan de kinderen. Juul zat midden in haar toetsweek en bovendien was onduidelijk hoe lang het zou duren. Weken? Dagen? Eerst maar even afwachten.  Al snel werd helder dat een paar weken de meest realistische voorspelling zou zijn. En dus probeerden we het uit te leggen aan onze drie dames. ‘Opa is heel ziek, hij heeft niet meer lang te leven.’ Anna wil weten wat hij heeft. Kanker. Dat is een heel vervelende ziekte die soms wel en soms niet meer te genezen is. ‘Ik ben allergisch voor kanker,’ zegt Lina. Mijn hoofd…Continue Reading

Londen en je weet nooit hoe het leven gaat

We verheugen ons al maanden op dit weekend. Bart heeft kaartjes gekocht voor een concert van Billy Joël. In Londen! We hopen dat de man het redt want hij is al in de zeventig. Je weet nooit hoe het leven gaat. Vrijdagochtend. Om acht uur zitten we in de trein. Een nette wagon met dito wc en zelfs airco. We hangen een beetje tegen elkaar aan en kijken in stilte naar de opkomende zon achter het centraal station van Amsterdam. Als we overstappen in Brussel gaat de stemming hard achteruit. Deze trein heeft vloerbedekking en aan de inrichting te zien…Continue Reading