learning takes a lifetime

Een laatste potje schaak met opa

We vertelden het slechte nieuws niet meteen aan de kinderen. Juul zat midden in haar toetsweek en bovendien was onduidelijk hoe lang het zou duren. Weken? Dagen? Eerst maar even afwachten.  Al snel werd helder dat een paar weken de meest realistische voorspelling zou zijn. En dus probeerden we het uit te leggen aan onze drie dames. ‘Opa is heel ziek, hij heeft niet meer lang te leven.’ Anna wil weten wat hij heeft. Kanker. Dat is een heel vervelende ziekte die soms wel en soms niet meer te genezen is. ‘Ik ben allergisch voor kanker,’ zegt Lina. Mijn hoofd…Continue Reading

Dag, lieve papa

Ik was negentien en aan het werk bij een uitzendbureau. Mijn moeder belde. ‘Niet schrikken, papa ligt in het ziekenhuis, hij heeft waarschijnlijk een hersenbloeding gehad, hij gaat nu onder de scan.’ Willeke, vriendin en collega, bracht me naar het Westeinde ziekenhuis in Den Haag. Een ritje van twintig minuten waarin de tijd stil leek te staan. Het bleek inderdaad een hersenbloeding. De linkerkant van zijn lichaam was verlamd. Al gauw werd duidelijk dat niets meer hetzelfde zou zijn. Weken lag hij in het ziekenhuis en daarna nog een jaar in een revalidatiecentrum. De ziekte veranderde hem. Van serieus, rechtlijnig…Continue Reading