learning takes a lifetime

Skiën en de kramp van de onderwijsinspectie

Het was alsof ik een visum moest aanvragen voor een houseparty in Noord-Korea. Oma’s ingeschakeld om op de kinderen te passen, vriend Joost staat stand-by, overzicht gemaakt met adressen, schooltijden en telefoonnummers. Mails gestuurd naar juffen en naschoolse opvang.  De dag voor we naar Frankrijk vertrekken check ik alles nog een keer en ik zie op de kalender dat ik me ongelofelijk heb vergist. De studiedag op de basisschool, een vrije dag voor de kinderen, is niet op maandag 9 maart maar op donderdag 9 april.  Ik kan twee dingen doen, liegen en Anna en Lina ziek melden op maandag…Continue Reading

Gun je kind een leermoment en zeg eens nee.

Ik stond op de stoep voor mijn flat te wachten op de vrouw die mijn grote zwarte moederfiets kwam kopen. Ze was een kwartier te laat, kwam haastig aanlopen en leek gestresst. Haar haar piekte aan alle kanten uit een slordig gedraaid knotje boven op haar hoofd. Grijze spijkerbroek, sneakers en een rood honkbaljasje, een praktisch type. Terwijl ze me een hand gaf begon ze meteen te praten. Na elke paar zinnen beet ze kort op haar onderlip. Binnen twee minuten wist ik dat ze gescheiden was, in het centrum van Amsterdam woonde, op drie hoog, en dat haar fiets…Continue Reading

Apenspeurtocht

‘Hoeveel nachtjes nog mam?’ In januari kwam de vraag voor het eerst voorbij. ‘Meer dan honderd’, riep ik, ‘dus het duurt nog heel lang.’ Begin mei inventariseerden we welke kleutergasten uitgenodigd zouden worden en wat het onderwerp moest zijn voor het eerste officiële kinderfeestje van Lina. ‘Mam ik wil een apenfeestje met Maud, Joost en Sofia.’ Lekker overzichtelijk, even een speurtocht in elkaar draaien, of, nog makkelijker, delegeren aan de puber. Na meer dan tien kinderfeestjes maak ik me er niet meer zo druk om. Julia en haar vriendin Pleun maken een gezellig filmpje met vier knuffel-apen genaamd: ‘Lina, Maud,…Continue Reading

Ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg

Ali B. Lijkt me een sympathieke gast. Het liedje ‘Terwijl jullie nog bij me zijn’ is behoorlijk populair bij ons in huis. Vader Ali B. vindt dat het opgroeien van zijn kids veel te snel gaat. Julia, Anna en Lina zingen mee. Uren die vliegen, de jaren die liegen Ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg. Doe rustig aan? Wat voor een persoon zegt dat? Ik heb dat nog nooit iemand horen zeggen. Sinds de eerste werd geboren, twaalf jaar geleden, hoor ik alleen maar: ‘Geniet ervan, het is zo voorbij, houd ze vast zolang ze nog in…Continue Reading

Zonder zijwieltjes

Het begint bij de geboorte. Letterlijk. Loslaten. Gevolgd door vele momenten waarop een kind iets zelf kan en jou een stukje minder nodig heeft. Bij Julia zaten we er bovenop, wilden geen moment missen en waren soms totaal in paniek lichtelijk bezorgd of het wel goed zou komen. Ze liep kort voor haar tweede zomer door de achtertuin. Anna hielp ons ontdekken dat elk kind uniek is en wandelde na elf maanden de gang in. Lina bevestigde de onvoorspelbaarheid van ontwikkeling en stond iets na haar eerste verjaardag op twee benen. Bij jongens zal het wel weer anders zijn. Ik weet…Continue Reading

Whatsapperdepep

Tennis Julia, vrienden, dikke vrienden, familie, de hele familie, alleen de zussen, oppas, tennis Anna, vakantie, wandelclub, uit-eten-met-vrienden. Slechts een greep uit het Whatsappgroep-arsenaal. Het is een handige uitvinding. Wanneer spreken we af? Waar gaan we eten? Wie brengt de kinderen naar het toernooi? Je hebt meteen de kopstukken bij elkaar. Er lijkt een correlatie te zitten tussen het aantal leden van zo’n groepje en de irritatiefactor. Vier tot zes personen gaat meestal prima, daarboven ontstaat verwarring en krijg je dit: X: ‘Wie neemt de taart mee?’ Y: ‘Welke taart?’ X: ‘Appeltaart. (zie hierboven, achttien berichten geleden een verzoek ingediend)’…Continue Reading

Dikke duim

Anna is onze middelste dochter van bijna zeven. Ze heeft vaak het gevoel dat ze iets te kort komt en reageert altijd net even iets krachtiger dan haar grote en kleine zus. ‘JA! MAM! Julia mag altijd langer opblijven dan ik!!! Dat is NIET eerlijk.’ ‘Ik snap dat het zo voelt maar Julia is bijna twaalf en dat betekent dat zij iets later naar bed gaat dan jij.’ Er komt rook uit haar oren en ze kijkt alsof ik heb ik gezegd dat ze nooit meer met lego mag spelen. Tijdens het avondeten zeg ik tegen Lina: ‘Wat zit je…Continue Reading

De rapen zijn gaar.

Ik hou er niet van. Klaagblogs. Over paarse krokodillen, over het ergens niet mee eens zijn en dat aan de kaak stellen. Heel vermoeiend maar ik ga het toch doen. Want de rapen zijn gaar.   De crèche van Lina. De prachtige geweldige Bibelebontseberg, waar ook Julia en Anna hun baby en peutertijd op de groepen ‘brulapen’ en ‘pandaberen’ hebben doorgebracht. Met plezier gingen ze twee dagen per week naar de allerliefste leidsters van de hele wereld die geduldig hun luiers verschoonden, flesjes gaven en eindeloos met ze speelden.   Als andere ouders vroegen waar ze hun kroost onder zouden…Continue Reading