learning takes a lifetime

Apenspeurtocht

‘Hoeveel nachtjes nog mam?’ In januari kwam de vraag voor het eerst voorbij. ‘Meer dan honderd’, riep ik, ‘dus het duurt nog heel lang.’ Begin mei inventariseerden we welke kleutergasten uitgenodigd zouden worden en wat het onderwerp moest zijn voor het eerste officiële kinderfeestje van Lina. ‘Mam ik wil een…Continue Reading

Zonder zijwieltjes

Het begint bij de geboorte. Letterlijk. Loslaten. Gevolgd door vele momenten waarop een kind iets zelf kan en jou een stukje minder nodig heeft. Bij Julia zaten we er bovenop, wilden geen moment missen en waren soms totaal in paniek lichtelijk bezorgd of het wel goed zou komen. Ze liep kort…Continue Reading

Whatsapperdepep

Tennis Julia, vrienden, dikke vrienden, familie, de hele familie, alleen de zussen, oppas, tennis Anna, vakantie, wandelclub, uit-eten-met-vrienden. Slechts een greep uit het Whatsappgroep-arsenaal. Het is een handige uitvinding. Wanneer spreken we af? Waar gaan we eten? Wie brengt de kinderen naar het toernooi? Je hebt meteen de kopstukken bij…Continue Reading

Dikke duim

Anna is onze middelste dochter van bijna zeven. Ze heeft vaak het gevoel dat ze iets te kort komt en reageert altijd net even iets krachtiger dan haar grote en kleine zus. ‘JA! MAM! Julia mag altijd langer opblijven dan ik!!! Dat is NIET eerlijk.’ ‘Ik snap dat het zo…Continue Reading

De rapen zijn gaar.

Ik hou er niet van. Klaagblogs. Over paarse krokodillen, over het ergens niet mee eens zijn en dat aan de kaak stellen. Heel vermoeiend maar ik ga het toch doen. Want de rapen zijn gaar.   De crèche van Lina. De prachtige geweldige Bibelebontseberg, waar ook Julia en Anna hun…Continue Reading