learning takes a lifetime

Whatsapperdepep

Tennis Julia, vrienden, dikke vrienden, familie, de hele familie, alleen de zussen, oppas, tennis Anna, vakantie, wandelclub, uit-eten-met-vrienden. Slechts een greep uit het Whatsappgroep-arsenaal. Het is een handige uitvinding. Wanneer spreken we af? Waar gaan we eten? Wie brengt de kinderen naar het toernooi? Je hebt meteen de kopstukken bij elkaar. Er lijkt een correlatie te zitten tussen het aantal leden van zo’n groepje en de irritatiefactor. Vier tot zes personen gaat meestal prima, daarboven ontstaat verwarring en krijg je dit: X: ‘Wie neemt de taart mee?’ Y: ‘Welke taart?’ X: ‘Appeltaart. (zie hierboven, achttien berichten geleden een verzoek ingediend)’…Continue Reading

De rapen zijn gaar.

Ik hou er niet van. Klaagblogs. Over paarse krokodillen, over het ergens niet mee eens zijn en dat aan de kaak stellen. Heel vermoeiend maar ik ga het toch doen. Want de rapen zijn gaar.   De crèche van Lina. De prachtige geweldige Bibelebontseberg, waar ook Julia en Anna hun baby en peutertijd op de groepen ‘brulapen’ en ‘pandaberen’ hebben doorgebracht. Met plezier gingen ze twee dagen per week naar de allerliefste leidsters van de hele wereld die geduldig hun luiers verschoonden, flesjes gaven en eindeloos met ze speelden.   Als andere ouders vroegen waar ze hun kroost onder zouden…Continue Reading