learning takes a lifetime

‘Sorry, ik kom nooit meer terug.’

Ik vond een klein roze briefje met deze tekst op de smalle tafel in de gang bij de voordeur. Een typische uitspraak van een puber, zou je denken. Aan het bibberige handschrift zag ik dat Anna (8) het had geschreven. Ze was anderhalf uur eerder boos en stampvoetend vertrokken naar haar beste vriend Guyon. Ze zouden samen naar Guy’s worsteltraining gaan. Aangezien het pijpenstelen regende stelde ik voor dat ze haar nieuwe regenbroek aan zou trekken. Iets wat ze wilde en meteen probeerde maar hij was te groot. Een heel klein beetje, een centimeter te lang bij de pijpen en…Continue Reading