learning takes a lifetime

Clubkampioen

Op het prachtige tennispark dat naast onze flat ligt zijn de jaarlijkse clubkampioenschappen zojuist voltooid. Sinds een paar jaar volg ik tennisles in het zomerseizoen. Het is meer bezigheidstherapie dan dat het werkelijk iets oplevert omdat ik tot voor kort geen prioriteit stelde aan oefenen naast het lesgebeuren maar de afgelopen twee maanden heb ik meer ballen geslagen dan ooit. Door de quarantaine was de tennisvereniging gesloten, ik miste het op-de-baan-gevoel en ik besloot mijn racket fanatiek op te pakken als het hek van het park weer open zou gaan. Vervolgens schreef ik me dapper in voor de clubkampioenschappen. Bij…Continue Reading

De Tennistoestand

De boodschap van Mark Rutte dat kinderen weer mochten gaan trainen werd hier in huis enthousiast ontvangen. Voordat ze de baan op konden vond de jaarlijkse racket- en tennisschoenen-meting plaats. Een kwartier voor Julia’s eerste les belde ze om te vragen of ze mijn schoenen mocht lenen omdat die van haar te klein waren. Anna kreeg de oude stappers van Juul en Lina die van Anna en zo ging het ook ongeveer met de rackets. Dat was het eenvoudige gedeelte van de puzzel. De Koninklijke Nederlandse Lawn Tennis Bond oftewel KNLTB oftewel de tennisbond, was niet van plan om buiten…Continue Reading

Ja, het is begonnen.

Er waren al wat signalen het afgelopen schooljaar. Ze is tenslotte ‘al’ elf.   ‘Pap, ik fiets met Indy naar school, je hoeft niet meer in de klas te komen.’   en   ‘Waarom moet ik mijn kamer opruimen? Het is toch MIJN kamer?!’   Op de eerste dag van het tenniskamp wist ik het zeker. Negen uur ’s ochtends. Ze maakte aanstalten om te vertrekken en zei vluchtig:   ‘Mam ik blijf bij Pleun eten en slapen straks. Doei!’   ‘HO even, dat dacht ik niet!’ zei ik, wat een redelijk kansloze reactie bleek te zijn want daardoor steeg…Continue Reading