learning takes a lifetime

Van alles een beetje

Op de eerste zaterdag in juni fiets ik met de opkomende zon in mijn rug naar het kleine theater in Amsterdam Oost. In februari deed ik met succes mee aan de vijf-minuten-audities en nu is het tijd voor de tweede en laatste ronde. Het oriëntatieweekend voor de deeltijd-opleiding kleinkunst. De tweedaagse kennismaking is herhaaldelijk verzet door de corona-maatregelen. Ik heb me even afgevraagd of het überhaupt nog zin had om er aan te beginnen als er straks misschien niet eens meer gespeeld kan worden op een podium maar mijn optimisme wint het van mijn donkere gedachten. Het lijkt me sowieso…Continue Reading

Vertragen en vertrouwen

Het komt zeker doordat ik vrijdag ga zingen. Dat ik slecht slaap, onrustig wakker word en vier keer per dag tegen mezelf zeg dat ik er niet zo’n ding van moet maken. Dat laatste helpt trouwens niet. Twee liedjes, met een stukje gesproken tekst tussendoor. Ik, de vrouw die niet durfde te zingen, ik maak me nu het meest druk over de tekst. En over of het slim is om naar de kapper te gaan op de dag van de uitvoering, en of ik platte schoenen of hoge hakken aan zal doen, en, en, en, ach, je-weet-wel. De tekst, die…Continue Reading