learning takes a lifetime

Afscheid, op reis en dikke storm

We proosten op het leven vanaf een terrasje in Londen, krijgen een verpletterend telefoontje en exact vier weken later zijn we op de uitvaart van mijn schoonvader. De plechtigheid verloopt in rustige sfeer, de broers hebben het goed voorbereid. Mark praat alles aan elkaar en Bart spreekt mooie woorden over hoe hij de laatste weken met zijn vader heeft beleefd. Na afloop is er een borrel bij brasserie ‘Park’ in Leiderdorp. Het voelt vreemd om over het terras te lopen naar de afgescheiden ruimte die gereserveerd is voor Monuta. Mensen zitten in het zonnetje, lachend, kletsend alsof er niks aan…Continue Reading

Dag, lieve papa

Ik was negentien en aan het werk bij een uitzendbureau. Mijn moeder belde. ‘Niet schrikken, papa ligt in het ziekenhuis, hij heeft waarschijnlijk een hersenbloeding gehad, hij gaat nu onder de scan.’ Willeke, vriendin en collega, bracht me naar het Westeinde ziekenhuis in Den Haag. Een ritje van twintig minuten waarin de tijd stil leek te staan. Het bleek inderdaad een hersenbloeding. De linkerkant van zijn lichaam was verlamd. Al gauw werd duidelijk dat niets meer hetzelfde zou zijn. Weken lag hij in het ziekenhuis en daarna nog een jaar in een revalidatiecentrum. De ziekte veranderde hem. Van serieus, rechtlijnig…Continue Reading