learning takes a lifetime

Lasergame in het zwembad en zonsopkomst aan zee

Terwijl de puber nog volledig online studeerde mochten Anna en Lina twee dagen per week naar school. Na drie effectieve in-de-klas dagen was het echter alweer hemelvaart en voor het gemak ging daarom op vrijdag de les niet door. Mijn werk ging wel door en dus bevond ik mezelf weer vriendelijk lachend naar collega’s op het scherm terwijl ik de mute-knop vasthield en met een stalen gezicht als een soort buikspreker instructies blafte naar de kinderen dat ze STIL moesten zijn. Julia gunde zichzelf wat vakantie en ging drie dagen naar Bakkum met haar beste vriendin en haar ouders. En…Continue Reading

Hang dan de vlag maar uit

Nadat bekend werd dat Koningsdag verruild zou worden door (in ons geval) BalKoningsdag bedacht ik dat het tijd werd om een Nederlandse vlag aan te schaffen om zo de oranje-beleving toch een beetje in huis te halen. Op de een of andere manier voel ik me sinds de intelligente-lockdown meer dan ooit betrokken bij mijn land en ik heb sterk de behoefte dat te uiten. Op de negende verdieping van onze flat is het best een uitdaging een vlaggenstokhouder te bevestigen aan de buitenmuur. Ik vraag mijn goede vriend Anton of hij mogelijkheden ziet om aan ons balkon te komen…Continue Reading

Tegen beter weten in

Op 3 januari 2020 vind ik een kerstkaart in mijn brievenbus. Ik herken het prachtige handschrift en mijn adem stokt. Deze kaart is van iemand die ik jaren niet heb gesproken. Ik scheur de envelop eraf en lees de volgeschreven kaart terwijl de tranen over mijn wangen stromen. 2009 Aan het begin van de zomer staan we op een kleine camping in Frankrijk. Julia is net drie geworden en het leek ons leuk om ergens vakantie te vieren waar ze kan spelen met andere kinderen. Nieuwe vrienden De eerste ochtend van de vakantie geniet ik van de knapperige franse croissants…Continue Reading

Er zijn hier helemaal geen beren

Lekker makkelijk gezegd, ik zie ze al meer dan dertig jaar en zeg al net zolang tegen mezelf dat ze er niet zijn. Zingen, het plan ontstaat Terwijl we koffiedrinken klets ik met Liekje. Ik vraag of ik binnenkort weer eens kan meedoen aan een van haar zangworkshops. ‘Wat zou je willen onderzoeken?’ vraagt ze. ‘Waar loop je tegen aan?’ Ik denk na maar er verschijnt geen antwoord op de vragen. Het gaat eigenlijk best goed met me en ik heb heel veel zin om te zingen. ‘Dan doe je toch gewoon een paar liedjes op de herfstborrel?’ Oeps, denk…Continue Reading

Vier mannen van in de vijftig

Ze zitten er regelmatig, op het terras van de tennisclub. Op hun tafel staat een lege pitcher die elk half uur gevuld wordt met bier. Vier mannen van in de vijftig. Ik heb er wel eens een drankje-lang bij gezeten, luisterend naar verhalen over voetbal, tennis of politiek. Met een van hen heb ik wel eens getennist. Een ander is de vader van een vriendin van een van mijn dochters. Twee ken ik alleen van gezicht. Het zijn verschillende types, zo in tennistenue kan ik ze niet helemaal thuisbrengen maar ze hebben allemaal iets wat ik Amsterdams noem. Een soort…Continue Reading

Willeke

Na een stormachtige middelbare-school-carriere liep ik met mijn leao-diploma het kantoor van uitzendbureau Target binnen. Ik, zwarte legerkisten, wild getoupeerd kapsel, strakke broek. Jij, rokje, hoge hakken, witblond haar, valse wimpers. Je bleek de manager zat achter een bureau en noteerde mijn gegevens. Ik weet niet wat je precies in me zag maar er was iets, een klik, het voelde fijn om met je te kletsen en het bleek wederzijds. Een paar dagen later belde je en vroeg je me te komen werken. Niet voor het uitzendbureau maar op het uitzendbureau zelf. Samen met de andere collega’s werkten we keihard…Continue Reading

Zestig, vriend

Ja, dat weet je zelf ook wel. Je wilde het niet vieren. En toen weer wel, en toch niet. Want, wie nodig je uit als je zestig wordt, waar moet je het vieren, wat gaan we eten? Teveel gedoe. Maar nu toch een feestje, zoete inval, spontane actie. En je hebt alles al hè. Dus wat kan ík je geven? Een verhaal. Over jou. En over mij, want het is mijn blog. Ik had verkering met je beste vriend Nico. Hij stelde me aan je voor. We zaten in een cafeetje in de Utrechtse straat. Jij vond het stom dat…Continue Reading

Tranen van 2017

Zat ik daar weer, te huilen, in de kerk. Elk jaar hetzelfde (kerst)liedje.   Julia en Anna zitten op een katholieke basisschool. Daar merk je niks van. Behalve in de periode voor Kerstmis. Wekenlang wordt er gezongen. ‘De herdertjes lagen bij nachte’, ‘Midden in de winternacht’ en ‘Sjok, sjok, sjok, liep het ezeltje’.   Woensdagochtend om half negen verzamelen kinderen en ouders zich in de reusachtige kerk op de Linnaeushof in Amsterdam-oost. Ik schuifel naar binnen en breng Anna naar het kerkbankje waar groep 3a zich heeft gevoegd. In deze ruimte kun je bijna geen voorstelling maken van het knusse…Continue Reading

In de Wolken

9 juni 2017. Het is zijn verjaardag. Zeven jaar geleden ontmoette ik hem. Jeroen. Dit verhaal is gepubliceerd  in zijn boek ‘Ik kan vliegen’. Ik heb het vlak na onze eerste ontmoeting geschreven. Destijds had ik nog geen idee hoe en of ik het wilde publiceren.   Vandaag is een mooi moment. Jeroen, gefeliciteerd! Zo fijn dat ik je ken.   Eerste pinksterdag 2010. Ik ben met Bart, mijn lief, en een paar vrienden in het Flevopark in Amsterdam als ik gebeld word door Hans. ‘Mies, wat doe je morgen?’ Ik: ‘Uh, niks, geen plannen. Hans: ‘ok, luister, ik ben…Continue Reading